Ervaringsverhaal
‘Ik zou wel willen dat er vaker zo’n vrijwilliger kwam’
Iedere dinsdagmiddag gaat Odhilde Halewijn op bezoek bij mevrouw Schipper (92). Ze kletsen wat, maken een wandeling of doen een boodschap. Mevrouw Schipper geniet er enorm van, want ze houdt van gezelschap en kan door haar oogziekte niet meer alleen naar buiten. En ook haar dochter is er blij mee, want die hoeft die middag even geen mantelzorg te verlenen.
Odhilde Halewijn is een van de 160 zorgvrijwilligers die actief zijn voor Mantelzorg & Meer. Deze organisatie ondersteunt mantelzorgers in Amstelveen en omgeving. Een van die mantelzorgers is mevrouw Verhagen, de dochter van mevrouw Schipper. Zij heeft het flink druk met haar zorgtaken:
‘Sinds mijn vader elf jaar geleden stierf en de ogen van mijn moeder steeds slechter werden, is zij afhankelijker geworden van andere mensen. Daarom zorg ik veel voor haar: op vrijdag, zaterdag en zondag haal ik haar op of gaan we op stap, en ook door de week kom ik vaak even langs voor een klusje of praatje. Natuurlijk doe ik dat met liefde, maar ik heb ook nog mijn eigen leven met man, kinderen en kleinkind. Daarom vind ik het fijn dat Odhilde elke dinsdagmiddag komt: het geeft mij rust dat mijn moeder dan niet alleen is.’