Verbinding kent veel vormen

Samen kent veel vormen. Maar samen zijn betekent nog niet automatisch dat je ook verbonden bent. Verbinding heeft net zoveel varianten. Dat merkte ik onlangs weer, toen N. door de behandeling tijdelijk pijnvrij was.

Van alle kanten krijg je dan goedbedoelde adviezen: zorg dat je geen patiënt en verzorger wordt, bewaak het partnerschap, blijf met elkaar praten. Allemaal waar. Wij doen dat deels door gezamenlijke hobby’s, maar ook door gewoon goede gesprekken. En nee, dat hoeft geen diepgravende relatietherapie te zijn. Een goed gesprek kan ook gaan over wat je dwarszit, botsende overtuigingen of hoe je de volgende D&D-sessie beter laat verlopen.

Wat mij verraste, was hoe verbindend het klussen samen werkte. Dat was echt al lang geleden. Ik deed tussendoor wel eens iets alleen: spullen uitzoeken, dingen weggooien die al vijf jaar op zolder lagen, een ritje naar de milieustraat. Dat ruimt op in mijn hoofd, maar het voelde nooit echt bevredigend.

Samen ons huis aanpakken wél. Dat voelde als iets gezamenlijks. Twee weekenden lang hebben we gesjouwd, opgeruimd en ons een slag in de rondte gewerkt. Daarna stortten we compleet leeg op de bank en kwamen niet meer overeind. En dat was heerlijk.

Juist toen de pijn weer terugkwam, merkte ik hoe waardevol dat moment was geweest. N. werd opnieuw beperkt in alles wat hij wilde doen en ik vond het lastig om na die piek weer een stap terug te moeten zetten. Voor ons allebei, ieder op zijn eigen manier.

Het werd aftellen naar de volgende behandeling, die gelukkig net voor de feestdagen gepland staat. Want laten we eerlijk zijn: een pijnvrije kerst en oud & nieuw zou ook wel eens fijn zijn.

Daarnaast was er nog een “meevaller” vanuit het UWV. N. is nu officieel uit dienst en het UWV neemt het over. Het blijft bizar dat de medische beoordelingen daar vier tot zes maanden achterlopen, maar goed. Natuurlijk diende meteen het volgende probleem zich aan: geld. Gelukkig nam iemand contact met ons op en lag er een week later een brief op de mat: het voorschot is geregeld. Dat scheelt. Het bedrag is nog een verrassing en we zullen er financieel op achteruitgaan, maar we hoeven ons huis niet uit en droog brood met pindakaas zit er ook niet in.

Maar goed — ik dwaal af.

Het ging me om verbinding. Samen klussen heeft zo zijn uitdagingen, maar het bleek een intens verbindingsmoment waar ik dankbaar voor ben. Eentje dat ik, zodra het kan, graag opnieuw wil beleven.